Precies!

De kopregel van dit (onderstaand) artikel….

Dat is nu precies wat ik ook altijd tegen mijn leerlingen zeg!

 

En daarbij:  (tegen de kinderen) Je mag elkaars werk niet “afkraken”, ieder heeft zijn eigen stijl en dat moet je respecteren, bepaalde “dingen” kun je verbeteren en oefenen, maar niets is “slecht”!

 

Heerlijk om dit te lezen van een mede “beroeps-amateur”.

Ik had dit woord nog niet eerder gehoord met betrekking tot ons werk, maar kan me er helemaal in vinden. Ook ík heb van mijn hobby mijn beroep gemaakt.

Wat een overeenkomsten met mijn eigen werk en eigen “ik” vind ik in dit verhaal, ook ík zie regelmatig “de vogeltjes vliegen” hoewel ik geen bioloog ben…

Men moet wat “Breder” leren kijken is mijn mening, veel mensen leven en kijken met een soort van “tunnelvisie”, zien de kleine dingetjes om zich heen niet meer,  dat zie je helaas steeds meer gebeuren, ook bij kinderen, iedereen is zo opgeslokt door smartphone, tablet of computer.

Natuurlijk maak ik me er ook schuldig aan, ik werk veel vanachter de computer:  mijn voorbeeld foto zie ik op mijn beeldscherm, die ik dan ook enorm kan vergroten om details goed te zien, en teken ik met mijn  handen, tekenmaterialen en op divers papier, mijn opdrachten zo realistisch en gedetailleerd mogelijk uit.

Ja ik heb ook een smartphone, voornamelijk om sneller te kunnen communiceren met leerlingen en hun ouders, maar ook om af en toe foto’s te maken van alles “wat ik zie vliegen” om me heen. Maar ik vergeet mijn smartphone gelukkig ook regelmatig ergens mee heen te nemen, en kan dus prima zonder.

Ik zou zeggen tegen iedereen: doe dat zelf ook regelmatig, en leer je kinderen vooral -om zich heen- te kijken naar grote, maar ook vooral naar kleine dingen!

 

https://www.nrc.nl/nieuws/2018/06/28/siegfried-woldhek-de-kunst-is-te-tekenen-wat-je-ziet-a1608256?fbclid=IwAR3yhdOvwXSq-B37pCX9yNpF9bjmRGAxEtBHcleCjm6dWVT8BWKRfw-FPyQ